Η αντίσταση είναι μονόδρομος


«Αν υπογραφεί μια συμφωνία με τους όρους των δανειστών, θα πρόκειται για καταστροφή και για τη χώρα και για την Αριστερά. …Στην ουσία θα έχουν νικήσει οι δανειστές» από άρθρο του Κώστα Λαπαβίτσα, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ, όπως αναφέρεται στο in.gr
«Τσίπρα, Λαφαζάνη, Τσιρώνη –στη Χαλκιδική η υπομονή τελειώνει»
 Επιτροπή αγώνα Πολύγυρου

Η διαπίστωση ότι η στρατηγική της διαπραγμάτευσης με την ΕΕ, το ΔΝΤ και τους τραπεζίτες έχει φτάσει σε αδιέξοδο έρχεται από χίλιες μεριές. Το φώναξαν η Μέρκελ, ο Ολάντ, ο Γιούνκερ, η Λαγκάρντ και ο Ντράγκι με τον πιο ωμό τρόπο διαμορφώνοντας τους πιο σκληρούς όρους για να ξαναρχίσουν την ανακύκλωση του χρέους. Ακόμη και ο αρχιτέκτονας της διαπραγμάτευσης, ο Αλέξης Τσίπρας, ομολόγησε ότι οι όροι είναι απαράδεκτοι. Η τοποθέτηση του Κώστα Λαπαβίτσα ότι η υπογραφή μιας τέτοιας συμφωνίας θα ήταν παραδοχή ότι νίκησαν οι δανειστές συνοψίζει την εικόνα.
Ακόμη πιο σημαντική, όμως, είναι η αίσθηση ότι αυτές οι διαπιστώσεις απλώνονται μέσα στα πιο μαχητικά κομμάτια του κινήματος που συγκρούστηκε με τα Μνημόνια, ανέτρεψε τους Σαμαροβενιζέλους και έφερε τη νίκη της Αριστεράς στις εκλογές. Είναι χαρακτηριστικό το σύνθημα που εμφανίστηκε στη διαδήλωση για τις Σκουριές την περασμένη Τετάρτη: Η υπομονή τελειώνει.
Αυτό δεν ισχύει μόνο για τη Χαλκιδική. Ισχύει για τα Λιμάνια, όπου η καμπάνια ενάντια στην ιδιωτικοποίηση συσπειρώνει την πιο πλατιά υποστήριξη. Ισχύει για τα Νοσοκομεία που πήραν το δρόμο της απεργίας ενάντια στις περικοπές της χρηματοδότησης και στην έλλειψη προσωπικού. Ισχύει για το αντιρατσιστικό κίνημα που δεν θέλει ξανά περιορισμούς για το δικαίωμα των παιδιών στην Ιθαγένεια. Ισχύει για το αντιφασιστικό κίνημα που αρνείται τις διευκολύνσεις για τους υπόδικους νεοναζί.
Η συνειδητοποίηση ότι η αντίσταση είναι μονόδρομος και ότι ο συντονισμός όλων αυτών των τμημάτων του μαζικού κινήματος είναι η δύναμη για να μην περάσει η νέα λεηλασία που απαιτούν οι καπιταλιστές με τους πολιτικούς εκπροσώπους τους μέσα κι έξω από την Ελλάδα, είναι η πιο σημαντική εξέλιξη αυτή τη στιγμή.
Σταθμός
Ένας σπουδαίος σταθμός είναι η συνάντηση όλου αυτού του ρεύματος στο Ραδιομέγαρο αυτή την Πέμπτη, στο κάλεσμα της ΠΟΣΠΕΡΤ και του Συντονισμού ενάντια στα κλεισίματα και τις ιδιωτικοποιήσεις. Ο αγώνας στην ΕΡΤ έδειξε ότι μπορούμε να νικάμε και να συνεχίζουμε. Πήραμε πίσω την ΕΡΤ χάρη στον σκληρό αγώνα δυο χρόνων και με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να σώσουμε τα Λιμάνια, τη ΔΕΗ, τα Νοσοκομεία. Με καταλήψεις, απεργίες, συλλαλητήρια, συντονισμό και ανυποχώρητη επιμονή στο δίκιο του εργάτη.
Με βάση ένα τέτοιο κίνημα μπορούμε να κάνουμε χειροπιαστή την εργατική εναλλακτική απέναντι στους εκβιασμούς των καπιταλιστών με τις τρόικες τους αλλά και στους συμβιβασμούς της «διαπραγμάτευσης» της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Το πρόγραμμα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς για κρατικοποίηση των τραπεζών, ρήξη με ΕΕ-ΕΚΤ και επιβολή εργατικού ελέγχου στα κλειδιά της οικονομίας, είναι ο άλλος δρόμος για να ξεφύγουμε από την κρίση.
Όσο πιο πολλοί και πιο αποφασιστικά στηρίξουμε αυτές τις επιλογές, τόσο πιο γρήγορα θα σπάσουμε το φαύλο κύκλο.

Σοσιαλισμός Από τα Κάτω

Έξοδος από τα Μνημόνια στα χέρια των εργατών
Σχέσεις εξάρτησης - Oι Τράπεζες και οι “φούσκες”
Γυναίκες ενάντια στην καταπίεση
Η επιστροφή του Μακεδονικού

Από τον Πουλιόπουλο στον Ζαχαριάδη - Ο σύντομος ελληνικός Μεσοπόλεμος

Ο Λέανδρος Μπόλαρης θυμίζει την πορεία του ελληνικού καπιταλισμού μετά το τέλος της Μικρασιατικής Εκστρατείας, τους εργατικούς αγώνες αλλά και την μεγάλη αλλαγή του ΚΚΕ. Τυπικά την έναρξη του διεθνούς μεσοπολέμου σηματοδοτεί η «συνθήκη ειρήνης», η Συνθήκη των Βερσαλλιών που επέβαλαν οι νικητές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στους ηττημένους και υπογράφτηκε επίσημα τον Ιούνη του 1919.

Βενεζουέλα: Χρειάζεται εργατική εναλλακτική

Ο Νίκος Λούντος δίνει την πραγματική εικόνα της Βενεζουέλας και προτείνει διέξοδο. Οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα έχουν μετατραπεί σε ιδεολογικό εργαλείο της δεξιάς σε όλο τον κόσμο για να πείσει ότι σοσιαλισμός σημαίνει καταστροφή.

Το 1968 στις ΗΠΑ

Ο Γιώργος Πίττας παρουσιάζει την έκρηξη του κινήματος στις ΗΠΑ που εξασφάλισε τη μεγαλύτερη ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Το 1968 είναι μια χρονιά-καμπή για τις ΗΠΑ.

Βιβλιοκριτική: Φυλετικές θεωρίες στην Ελλάδα

Φυλετικές θεωρίες στην ΕλλάδαΠροσλήψεις και χρήσεις στις επιστήμες, την πολιτική, τη λογοτεχνία και την ιστορία της τέχνης κατά τον 19ο και 20ό αιώνα Επιμέλεια: Ε. Αβδελά κ.